VOĆARSTVO U ZLAKUSI

U Zlakusi, iz oblasti voćarstva, kao u čitavom zlatiborskom okrugu a i u drugim okolnim iz zapadne Srbije, najrasprotranjenija voćka je malina a poslednjih godina i kupina. Skoro da nema kuće u Zlakusi koja nema svoj malinjak. Uglavnom su to malinjaci na površini od 10 ari pa na više. Sa uzgajanjem malina u Zlakusi započelo se sredinom devedestih godina prošlog veka a malinu u Zlakusu je doneo Vladimir Terzić koji je zasadio i prvi i do sada najveći malinjak. Tako je Zlakusa vremenom postala jedan od većih malinskih centara u užičkoj opštini.
Zaštitni znak zapadne Srbije nekad je bila šljiva i užička rakija. Zlakusa, kao i svako drugo selo u okolini Užica bila je puna šljivika. Vremenom šljivici su ostareli, uništavani su stari a novi nisu zasađivani tako da je proizvodnja šljive naglo opala tako da se svela, u proseku, na nekoliko stabala po domaćinstvu. Međutim, poslednjih godina, na sreću, počelo se vraćati sve više domaćinstava zasadima šljive tako da iz godine u godinu niču novi šljivici. Među njima ističu se voćnjaci Radiše Pavlovića i Branislava Pavlovića. Branislav je otišao i korak dalje.

Pavlovića voćnjak

Sušara i voćnjaci "Pavlović"

Posle privatizacije Valjaonice bakra i aluminijuma u Sevojnu, gde je većina stanovnika Zlakuse zaposlena, Branislav Pavlović i supruga Dana napustaju fabriku, odlučujući se za opciju uzimanja otpremnine. Novac dobijen otpremninom ulažu u izradu sušare i podizanje zasada šljive. Sušara sa radom počinje u septembru 2003. godine ( izvođač radova na sušari je JAK INŽENJERING, sušara je tipska CER-ČAČAK sa malim izmenama ). Brankova sušara je sa kapacitetom 2 tone sirove šljive za 24 sata, odnosno 400-600 kg suve šljive.
Ono po čemu se odlikuje sušara a što je veoma bitno u proizvodnji zdrave hrane je to što je materijal prohrom po svetskim standardima i što se sušenje obavlja bez prisustva dima a loženje se obavlja isključivo drvima ( potrošnja drva je 60 kubnih na 24 sata ). Potrebna cirkulacija vazduha se postiže turbinom Ø550/300 i motorom snage 3kW. Dimenzije sušare su 7,5 x 2,5 m, u opticaju je devet kolica za ubacivanje robe ( osam kolica staje u sušaru, nosivosti po 250 kg sirove šljive a deveta služe za manipulaciju ).
Osim šljive Pavlovići u svojoj sušari suše i jabuku ( svake sorte ), krušku ( najčešće se suši tzv. takiša ), lekovito bilje ... Branislav Pavlović i supruga poseduju, pored voćnjaka pod šljivom i sopstveni zasad lekovitog bilja - nane i angelike. Pavlovići suše sopstvene proizvode a po potrebi i proizvode drugih proizođača. Što se tiče plasmana svoje proizvode plasiraju u prodavnice zdrave hrane i prehrambene prodavnice, veleprodaje i maloprodaje a u pregovorima su i za izvoz ( za šta je bitno postići, pored kvaliteta i zadovoljenja određenih standarda i količinu proizvoda) a cilj ove porodice je rashladni uređaj za skladištenje i pogon za preradu i pakovanje proizvoda.

a